قلَمروے בُפֿـترونہ ے مـטּ
در زمین عشقی نیست که زمینت نزند،آسمان را دریاب
آمیــــــــــن
در آغوش خــــدا گریستم تــا نوازشم کند
پـرسید : فرزندم پس آدمت کو ؟؟
اشک هایم را پـاک کـــردم و گفــــتم : در آغوش حـــوای دیگریـست.
خــــــــدایا تو با من بمان!
که محتـــــاج ماندن خلقت نباشم!
نوشته شده در دوشنبه 19 تیر 1391ساعت
18:55 توسط asemanenili|
ارسال نظر(5)
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران

