قلَمروے בُפֿـترونہ ے مـטּ

در زمین عشقی نیست که زمینت نزند،آسمان را دریاب

 

غـروبـا ميون هــفته بر سـر قـبر يه عاشـق
 
 يـه جوون مـياد مـيزاره گـلاي سـرخ شـقايـق
 
بي صـدا ميشکنه بغضش روي سـنـگ قبـر دلدار
 
اشک ميريزه از دو چـشـمش مثل بارون وقت ديدار
 
زير لب با گـريه مـيگه : مـهـربونم بي وفايـي
 
رفتي و نيـسـتي بدوني چـه جـگر سـوزه جـدايي
 
آخه من تو رو مي خواستم اون نجـيـب خوب و پاک
 
اون صـداي مهـربون ، نه سـکــوت ســرد خــاک
 
تويي که نگاه پاکت مـرهـم زخـم دلــــم بـود
 
ديدنـت حـتي يه لـحــظه راه حـل مشکـلـم بود
 
تو که ريـشه کردي بـا من، توي خـاک بي قراري
 
تو که گفتي با جـدايي هـيـچ مـيونه اي نداري
   
پس چـرا تنهام گذاشـتي توي اين فـصل ســياهي
                  
تو عـزيـزتريني اما يه رفيـق نــيـمه راهــي
                  
داغ رفتنـت عـزيـزم خط کـشـيـد رو بـودن مـن
                       
رفتي و ديگـه چـه فايده ناله و ضـجـّه و شيـون
                  
تو سـفر کردي به خـورشـيد ،رفتي اونور دقايق
              
منـو جا گذاشتي اينجا با دلي خـســته و عاشـق
           
نمـيـخـوام بي تو بمـونم ، بي تـو زندگي حرومــه
            
تو که پيش من نبـاشـي ، هـمـه چـي برام تمـومه
       
عاشـق خـسـته و تنها سـر گـذاشـت رو خاک نمناک
         
گفت جگر گـوشـه ي عـشـقو دادمـش دسـت تواي خاک
 
نزاري تنها بمونـه ، هــمـدم چـشـم سـيـاش باش
                  
شونه کن موهاشو آروم ، شـبا قصـه گو بـراش باش
                    
و غـروب با اون غـرورش نتونسـت دووم بـيـــاره
 
پاکشـيـداز آسـمـون و جاشـو داد به يـک سـتاره
 
اون جــوون داغ ديـده با دلـي شـکـسـته از غـم
 
بوسـه زد رو خـاک يار و دور شد آهسـته و کم کم
 
ولي چند قدم که دور شد دوباره گـريه رو سـر داد
                        
روشــــو بــر گــردونـــد و داد زد
                      
بـه خـدا نـمــيـري از ياد...
 

نوشته شده در شنبه 22 بهمن 1390ساعت 09:25 توسط asemanenili| ارسال نظر(1)


💬 نظرات کاربران
نظر خصوصی
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران