قلَمروے בُפֿـترونہ ے مـטּ

در زمین عشقی نیست که زمینت نزند،آسمان را دریاب

در آغوش خــــدا گریستم تــا نوازشم کند
 
پـرسید : فرزندم پس آدمت کو ؟؟
 
اشک هایم را پـاک کـــردم و گفــــتم : در آغوش حـــوای دیگریـست.

خــــــــدایا تو با من بمان!

که محتـــــاج ماندن خلقت نباشم!
 

آمیــــــــــن


نوشته شده در دوشنبه 19 تیر 1391ساعت 18:55 توسط asemanenili| ارسال نظر(5)



💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران